Wykład Zygmunta Baumana na UG

KoLiber Historia logoStowarzyszenie KoLiber o/Trójmiasto z przykrością odnotowuje, iż w dniu 18.11.2013 na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego odbędzie się konferencja naukowa z udziałem wysokiego rangą oficera Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, agenta Informacji Wojskowej, członka Polskiej Partii Robotniczej.
 
Uważamy działalność w powyższych strukturach za haniebną i szkodliwą dla polskiej racji stanu. Dlatego, dopóki mjr Zygmunt Bauman nie przeprosi za swoje czyny i nie odetnie się od komunistycznej spuścizny, będziemy uznawać rolę politruka, którą spełniał za wciąż aktualną i podejmiemy wszelkie stosowne środki w celu ostrzegania przed konsekwencją poglądów ludzi pokroju „powszechnie szanowanego” dziś profesora.
 
Przypominamy, iż jego rolą w latach 40. jako oficera wychowawczo-politycznego była indoktrynacja żołnierzy w duchu komunistycznym. Zniewalał on umysły młodych Polaków marksizmem do późnych lat 60. jako wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego. Dziś jest on postmodernistą – człowiekiem bez poszanowania dla historii, relatywistą. Bardzo wygodne w konsekwencji czynów dokonywanych przez niego w przeszłości. Jako członkowie Stowarzyszenia KoLiber wyrażamy niechęć do poglądów tego pokroju.
 
Liczymy, iż w ramach podjętego przez Zygmunta Baumana tematu „O przemijaniu trwania” wspomni on o przemijaniu trwania mordowanych przez formację, której był oficerem, żołnierzach podziemia niepodległościowego.
 
Poniżej prezentujemy wygląd ulotek rozdawanych przez nas na Uniwersytecie oraz wybrane informacje o profesorze.
 
Koordynatorem akcji jest Wojciech Szymański.
 
  
 
Fragmenty z biuletynu IPN 6/2006 (str 74-83)

Piotr Gontarczyk, IPN

TOWARZYSZ „SEMJON”

NIEZNANY ŻYCIORYS ZYGMUNTA BAUMANA

 
„Zygmunt Bauman, urodzony w 1925 r. w Poznaniu, socjolog; do 1968 r. na Uniwersytecie Warszawskim, usunięty z powodów politycznych” można wyczytać na temat znanego filozofa w „Nowej encyklopedii powszechnej PWN”. To cytat krótki, ale symptomatyczny. Bez względu bowiem na objętość różnych biogramów Baumana, widać w nich pewną asymetrię. O ile informacja na temat jego usunięcia z UW w czasie antysemickich rozgrywek wewnątrz PZPR w 1968 r. pojawia się zawsze, o tyle szczegółów na temat działalności Baumana w latach 1945-1953 doszukać się nie sposób.
 
Archiwa Instytutu Pamięci Narodowej zawierają interesujące dokumenty dotyczące działalności Zygmunta Baumana w tym okresie. Pozwalają one uzupełnić i skorygować dane podawane w biogramach znanego filozofa. Wynika z nich, że w latach 1945-1953 Bauman był oficerem Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Struktura, choć ubrana w mundury wojskowe, to z wojskiem miała niewiele wspólnego. Była bowiem zbrojnym ramieniem partii komunistycznej utworzonym na wzór wojsk NKWD i służącym ujarzmieniu polskiego społeczeństwa.
 

 
To właśnie jednostki KBW ścigały po wojnie najsłynniejsze oddziały polskiej partyzantki: V. Wileńskiej Brygady AK mjr. Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki” na Białostocczyźnie, mjra Hieronima Dekutowskiego „Zapory” na Lubelszczyźnie czy Józefa Kurasia „Ognia” na Podhalu. Przeciwko zbrojnemu podziemiu walczył z bronią w ręku także Bauman. Otrzymał za to Krzyż Walecznych.
 
Bauman trafił do KBW już po zakończeniu działań wojennych w€ Europie, 1 czerwca 1945€r. Rozpoczynał w€ stopniu podporucznika jako zastępca dowódcy 5. Samodzielnego Batalionu ochrony KBW do spraw polityczno-wychowawczych. Potem pełnił m.in. funkcję instruktora w€ Zarządzie Polityczno-Wychowawczym KBW. Służbę zakończył w€ marcu 1953€r. w€ stopniu majora, jako szef Oddziału II Zarządu Politycznego KBW. To właśnie tu, w€pionie politycznym, KBW za pomocą totalitarnej indoktrynacji miał zmieniać żołnierzy-poborowych w€sprawne narzędzie zbrodniczego systemu.
 
Z komunistycznych organów bezpieczeństwa Zygmunt Bauman został usunięty 15 marca 1953€r., dziesięć dni po śmierci Józefa Stalina. Kolejne prezentowane niżej dokumenty dotyczą innego (choć także związanego ze służbą w €KBW), nieznanego fragmentu biogramu Baumana. Wynika z €nich, że był on w €latach 1945–1948 agentem (kategorie: informator i€rezydent) Informacji Wojskowej pseudonim „Semjon”. Działalność „Semjona” nie jest bliżej znana – jego teczka była wybrakowana jeszcze w€latach czterdziestych.
 

„Informacja Wojskowa, czyli kontrwywiad wojskowy tak naprawdę, czyli UB do kwadratu. (…) Ludzie, którzy przeszli przez więzienia UB (a byli tacy) i więzienia Informacji, modlili się, żeby trafić do UB, mimo że tam był osławiony pułkownik Różański, bo wszystko było lepsze niż Informacja Wojskowa. Tam naprawdę siedzieli sadyści przez duże „S” i mordercy przez wielkie „M”. Było sie czego bać.”

prof. Paweł Piotr Wieczorkiewicz

 
 
 
 

 
Dziś znajduje się w€niej kilkanaście dokumentów dość ogólnie opisujących jego współpracę z€ Informacją Wojskową. Wedle jednego z €nich „Semjon”: „cennych materiałów nie dał i€ dla otrzymania od niego materiałów wymagał stałego nacisku w€pracy”. Z kolei inne dokumenty określają Baumana jako przydatne źródło wiadomości: „Inf[ormator] »Siemion« [sic!] jest dobrze wyszkolonym. Materiały jego są cenne i €dają dokładną analizę pracy aparatu pol[ityczno]-wych[owawczego]”. Z dalszego prowadzenia agenta zrezygnowano w€czerwcu 1948€r., oficjalnie motywując to faktem, że Bauman był członkiem partii komunistycznej. Jednak analiza całości sprawy wskazuje, że był to powód podany jedynie oficjalnie. Współpracę rozwiązano prawdopodobnie ze względu na przebieg kariery Baumana, który w€ 1948€r. był już majorem i€ członkiem kierownictwa Zarządu Politycznego KBW. Hipotezę taką jednoznacznie potwierdza sposób potraktowania dokumentacji agenta pseudonim „Semjon”. W€ dniu 6 sierpnia 1948€r. funkcjonariusze Informacji Wojskowej w€ jego obecności zniszczyli sporządzone przez niego w€ 1945€r. zobowiązanie do współpracy. Resztę materiałów oddano do archiwum, gdzie zostały zarejestrowane pod sygnaturą ZA-442011. Także w €późniejszym okresie materiały „Semjona” potraktowano wyjątkowo. Niemal wszystkie teczki agentów zdjętych z€ ewidencji przez Informację Wojskową mniej więcej w €tym samym co „Semjon” okresie zostały rutynowo zniszczone. Wyjątek uczyniono dla teczki Zygmunta Baumana. Na jednym z €dokumentów w €teczce widnieje nawet dyspozycja z€ 1969€r.: „pozostawić w €Archiwum”. Stało się tak prawdopodobnie ze względu na wyjazd Baumana za granicę. Nie wykluczano, że materiały zgromadzone w €teczce „Semjona” mogą się jeszcze kiedyś przydać.
 
Poniżej znajduje się jeden z bardzo ciekawych dokumentów dot. profesora. Warto w tym miejscu przypomnieć to czym była Polska Partia Robotnicza, do której należał Zygmunt Bauman.
 

„Autorem nazwy partii był Józef Stalin, który 27 sierpnia 1941 przekazał Georgi Dymitrowowi wskazówki by nie posługiwać się nazwą „partia komunistyczna”, gdyż mogłaby odstraszać przyszłych członków. (…)
Szkoleniem aktywistów PPR tworzących Grupę Inicjatywną m.in. w specjalnym ośrodku w miejscowości Puszkino pod Moskwą, zajmował się Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych (NKWD). Działalność PPR podlegała kierowniczym czynnikom w Moskwie, ze względów taktycznych formalnie nie była związana z Międzynarodówką Komunistyczną w okresie jej istnienia.”

http://pl.wikipedia.org/wiki/Polska_Partia_Robotnicza

 
 


 

 
Zachęcamy do zapoznania się z pełną treścią (wszystkie dokumenty, przypisy) biuletynu IPN 6/2006 (str 74-83).